جمله‌های دوکلمه‌ای، و جمع‌های اشتباه

معمولاً از حدود یک و نیم سالگی به بعد توان این رو پیدا می‌کنه که برخی از اوقات موضوع‌ها و مطالب رو در ارتباط با افراد تشخیص بده به این معنا که ممکنه بگه بابا بزرگ خندید و یا احتمالاً اینجا سرده ترکیبی که معمولاً بعد از ۲ سالگی بیشتر بچه‌ها از اخدهش برمیان بچه‌ها با خودشون دائماً حرف می‌زنن با اسباببازیاشون حرف می‌زنن و سخن گفتن برای اون اون‌ها یک تفریح و یک لذت فوق‌العاده است. جملات اون‌ها معمولاً ۲ کلمه‌ای خواهد بود. غالب اوقات سؤالی که از من و شما می‌کنن این هست که چی هست یا کجا یا کو و به دنبال اشیایی می‌گردن. جمع می‌بندن ولی قالب اوقات اشتباه. بنابراین ممکنه وقتی که چند نفر ما در اونجا هستن بگن ماماها و از نظر خودشون با اضافه کردن به نوعی به اون مجموعه اشاره کردن درخواست غذا رو دارن اعلان رفتن دستشویی رو ممکنه بکنن ممکنه وقتی که آب یا شیر می‌خوان اون رو بیان کنن و به هر حال نوعی ارتباط رو برقرار می‌کنن و آماده هستن که از طریق مطالعه و این جمله در متن اصلی ادامه دارد.…