توضیح و منبع
ساختن مفهوم، و بعد نماد
دکتر هلاکویی مفهومسازی را ساختنِ تعریفهایی برای اشیا و فعالیتهای اطراف میداند. کودک در آغاز ممکن است هر محلِ نشستن، حتی سکوی درِ خانه، را «صندلی» بنامد؛ همچنین باید مفهومِ «بچه» را به دیگر کودکان هم تعمیم دهد. در همین دوره کلمات را بهعنوان نماد و نمایندهٔ اشیا، مفاهیم و اشخاص میشناسد و رفتهرفته مرزِ کاربردشان را میآموزد.
۱ بخش از متن اصلی که این مطلب بر آن تکیه دارد
دنباله جمله پیش از این نقل شده است. میده. مورد دیگر زمینههای ذهنی کودک هست که آماده برای فعالیت شده. اولش مفهومسازی یا کانسپتچوالیزیشن هست. به این معنا که کودک انسانی باید واژههایی، مفاهیمی یا کلماتی رو با تعاریفی محدود و مشخص برای بسیاری از اشیا و یا فعالیتهای دوربر خودش به وجود بیاره. باید با مفهومی مثل صندلی آشنا بشه و گرچه در آغاز هر نوع جایی رو که انسان بر روی او مینشینه حتی سکوی در خانه رو به عنوان صندلی میگیره ولی باید این مفاهیم رو بسازی یا مفهوم بچه رو نه تنها به خودش برای دیگران هم قائل بشه. بنابراین این دوره مفهومسازی و مخصوصاً این مفاهیم رو به صورت کلی و عمومی درآوردن ذهن کودک رو بسیار به خودش مشغول میکنه. در اینجاست که ناچار او باید با مفهوم سمبل و نماد یعنی سیم به نوعی آشنایی پیدا کنه. او باید لغاتی رو کلماتی رو به عنوان نماینده مفاهیمی یا موضوعهایی یا افرادی یا اشخاصی بشناسه. معلوم است که میدونیم این ترکیب نماد و حالت مفهومسازی رو که در این جمله در متن اصلی ادامه دارد.
تماشای این قسمت در یوتیوب این پیوند به ابتدای ویدیو میرود؛ زمان دقیق این بخش در دست نیست.
شماره خطها به فایل زیرنویس همان قسمت اشاره میکنند. روش کار و محدودیتها در درباره منابع توضیح داده شده است.