حس، تخیل، هوش — و آنچه از آن‌ها ساخته می‌شود

…دنباله جمله پیش از این نقل شده است. مایل هستم که گفتگویی درباره موضوع هوش بچه‌ها در این سن و سال داشته باشن. می‌دانیم که کودک انسانی از بدو تولد تا یک سالگی در حقیقت با حس خودش زندگی می‌کنیم و می‌دانیم که بین یک تا ۷ سالگی علاوه بر حس هوش کودک و مخصوصاً تخیل او در صحنه زندگی او نقشی بسیار فعال داره. بنابراین می‌دانیم که بین ۱ تا ۳ سالگی فرزند من و شما علاوه بر اینکه از طریق حواس خودش با جهان خارج ارتباط برقرار می‌کنه و خبر رو از دنیای خارج می‌گیره به دلیل داشتن تخیلی بسیار فعال جهان رو در ذهن خودش بسیار تغییر میده و دگرگون می‌کنه و با وانمود کردن کوشش می‌کنه که دنیایی رو که دوست داره و به اون علاقه‌منده بسازه. اما عامل هوش در اینجا به او کمک می‌کنه که هم در جهت حس و هم در جهت تخیل بهترین و برجسته‌ترین راهنما رو داشته باشه و مانند چراغی هوش هست که به او کمک می‌کنه در تاریکی‌ها بهتر ببینه.

اما می‌دانیم که این حس تخیل و هوش هست که احساسات و عواطف و هیجانات یعنی فیلینگ ان اموشن رو می‌سازند و به وجود میارند. بسیار مهم هست که بدونیم احساس و عاطفه گرچه درک بلاواسطه و بلافاصله من و شما هستند گرچه بسیار واقعی و حقیقیند و درباره بودن اون‌ها بحث و گفتگویی نیست. بلکه باید بدونیم که اون‌ها به خودی خودشون آگاهی رو به من و شما نمی‌رسونن، بلکه خود نتیجه و پیامد فعالیت‌های حزب، تخیل و هوش هستند و به همین جه است که با تغییر دادن شرایط حسی یا تخیلی و یا تفاوت در بهره هوشی، معمولاً این احساسات و عواطف در افراد مختلف متفاوت خواهد بود. به هر حال مطلبی که اهمیت داره این است که هوش به عنوان یک راهنمای اصلی و اساسی به حس و تخیل جهت و هدف میده و افراد باهوش دیر یا زود حس و تخیل خود را به نوعی در اختیار این فعالیت مهم ذهن قرار می‌دهد.