در بازی، آزادی کامل

…دنباله جمله پیش از این نقل شده است. مطب دیگری که مایل هستم به آگاهیتون برسونم این هست که فرزندان خودمون رو باید در استفاده از اسباب بازی و نوع بازی کاملاً آزاد بگذاریم مگر اون زمانی که خطری و یا رفتار نامناسبی دارن اینکه به فرزندمون این جمله رو بگیم که چند دقیقه‌ایست با این وسیله بازی می‌کنی او رو رها کن اینکه با او بگیم از این ماشینت استفاده این کار رو نکن از چرخ او استفاده کن برای کار دیگه. اینکه احتمالاً اسباب‌بازی رو از دست او بگیریم و به نوع دیگری با اون بازی کنیم. همه و همه اشتباهست. آزادی کامل مطلق رو در جهت استفاده از اسباب بازی باید به بچه‌ها داد و به هیچ وجه با وقت و زمان اون نباید کار داشت. بسیاری از اوقات بچه‌ها بازی با اسباب‌بازیشون رو به عنوان مهم‌ترین و لازم و واجب‌ترین کار خود می‌گیرن و اون زمانی که من و شما درش دخل و تصرفی می‌کنیم بعد از مدتی می‌تونیم کاملاً اون‌ها رو از هم بپاشیم. به همین جهت است که هیچ‌وقت پدر و مادر نباید در این کار دخالتی کنند و مخصوصاً اگر مایل هستید و یا باید از خانه خارج بشید از قبل به او هشدار بدید کمکش کنید که بازی رو به آخر برسونه اسباب بازی رو در سر جای خودش قرار بده و سپس راهی بیرون بشید تا اینکه به یکباره دست او رو بگیرید و یا فرمانی صادر کنید که وقت رفتن هست گرچه ممکنه به رفتن اونجا اشتیاقی داشته باشه اما شکستن بازی او درست نیست. بسیاری از بچه‌ها به دلیل این دخالت‌هاست که آهسته آهسته در زندگی یاد می‌گیرن. نه تداومی باید در کارشون باشه نه پایانی و این رو به عنوان الگو و مدل زندگی خودشون می‌تونن انتخاب کنن. معلوم هست که برخی از بچه‌ها این جمله در متن اصلی ادامه دارد.…