توضیح و منبع
انتقاد دکتر هلاکویی از نادیدهگرفتن حرف کودک
دکتر هلاکویی از این انتظار انتقاد میکند که کودک دو تا پنجساله هنگام صحبت دو بزرگسال همیشه ساکت بماند. او جملههایی مثل «من پای تلفنم» یا «بزرگترها دارند حرف میزنند» را، وقتی برای کنارزدنِ حرف کودک به کار میروند، با احساس بد و حتی شروع ناروانی مرتبط میداند.
پیشنهاد مجموعهپیشنهادِ او در این مثال این است که هر بار کودک سراغ والد میآید و حرفی میزند، والد از همصحبت خود عذرخواهی کند و توجه کاملش را به کودک بدهد تا خود را بیان کند و از فشار درونیاش بکاهد.
رابطهٔ علتومعلولی میان این جملهها و لکنت در این قطعه اثبات نشده است؛ این متن نقد و پیشنهاد ارتباطیِ دکتر هلاکویی را گزارش میکند.
۱ بخش از متن اصلی که این مطلب بر آن تکیه دارد
دنباله جمله پیش از این نقل شده است. فرزندان من و شما قرار نیست سخن بگم قرار نیست در میان حرف بزرگسالان بیان وقتی که من و شما با بزرگسالی صحبت میکنیم بهتره اونها ساکت باشن و عجب آنکه فرزند ۲ س۳ ۴ یا ۵ ساله من و شما باید بفهمه تحمل داشته باشه رعایت بکنه اما ما دو بزرگسال احتمالاً حق همه جهان رو داریم و باید به حرفایی که اوقات هم حرفهای جالب و جاذبی نیست همچنان ادامه بدیم بنابراین بسیاری از اوقات لکنت زبان بچهها و یا احساس بد اونها اون زمانی شروع میشه که شما به اون میگید من پای تلفنم یا با این خانم و آقا دارم صحبت میکنم یا د تا بزرگتر دارن حرف میزنن یا موضوع مهم هست یا هر چیز دیگه هر زمان که فرزند من و شما سراغ ما میان و حرفی میزنن با بیان معذرت از دیگری باید توجه تمام و کمال رو بفر فرزندمون بدیم و به او نشون بدیم که نه تنها برای ما اولین و مهمترین هست به او فرصت بدیم تا بتونه خودش رو همانگونه ابراز کنه و از فشار درونی خودش بکاهه. بنابراین پدر و مادر در این جمله در متن اصلی ادامه دارد.
تماشای این قسمت در یوتیوب این پیوند به ابتدای ویدیو میرود؛ زمان دقیق این بخش در دست نیست.
شماره خطها به فایل زیرنویس همان قسمت اشاره میکنند. روش کار و محدودیتها در درباره منابع توضیح داده شده است.