فنجان را می‌اندازد تا قاعده را بسنجد

…دنباله جمله پیش از این نقل شده است. که کودک انسانی به خاطر این حافظه و این حالاتی که در خودش میره دست به تجربیات عجیب و غریبی می‌زنه. توپ خودش رو رها می‌کنه و ببینه که چگونه به زمین می‌خوره و بلند میشه و بعد از اینکه چنین کرد ممکنه فنجان چای که اونجا هست رو هم به زمین پرتاب کنه یا بیاندازه تا ببینه چه میشه. درست است که از دیدن تفاوت اون‌ها تعجب می‌کنه. برخی از اوقات این تعجب موجب خنده و شادیش میشه ولی اگر فنجان رو بشکنه احتمالاً می‌تونه موجب غم و ناراحتی و گریه او بشه. مهم این است که ما این تجربیات رو نه به عنوان کار بد و غلط نه به عنوان فردی مخرب و ویرانگر بشناسیم بلکه کودکیست که می‌خواد ببینه قاعده و قانونی رو که در یک مورد می‌تونه تجربه کنه چگونه در موارد دیگه هم می‌تونه اون رو مشاهده کنه. اجازه بدید که بعد از چند این جمله در متن اصلی ادامه دارد.…