فصل ۰۷ از ۸راهنمای سه سال اول

تغذیهدر ۱۸ تا ۲۴ ماهگی

یک موضوع، با نگاهی دقیق‌تر

شیر مادر، شیر خشک، شروع غذا، و از شیر گرفتن.

شروع مطالعه
راهنما
۱۶
قسمت از مجموعه
۶

همهٔ نکته‌های این موضوع، با توضیح و ارجاع به متن مجموعه.

تغذیه در ۱۸ تا ۲۴ ماهگی

از دانستن به عمل

بایدها و نبایدها

گزیده‌ای از پیشنهادهای مجموعه
انجام بدهید۰۱

سهم متناسبی از غذا بگذارید و به خواستهٔ کودک توجه کنید.

انجام ندهید

برای خالی‌کردن بشقاب اجبار یا برای بیشترخواستن سرزنش نکنید.

چرا؟ توضیح و منبع

غذا به اندازه؛ بدون اجبار به خالی کردن بشقاب

دکتر هلاکویی می‌گوید به اندازه در ظرف کودک غذا بگذارید و پیش از تمام شدن، دوباره اضافه نکنید؛ اما کودک را به تمام کردن غذا مجبور نکنید یا بابت زیاد خواستن سرزنش نکنید. دلیلش این است که کودک هنوز مقدار گرسنگی، علاقه به غذا و اندازه سهمش را دقیق نمی‌شناسد. در ادامه، از فرصت آزمودن غذاهای مختلف از حدود سه‌سالگی هم نام می‌برد.

خواندن راهنما و متن اصلی
۱ موقعیت دیگر برای این سن و موضوع
انجام بدهید۰۲

در ناراحتی از بیسکویت شکسته، برداشت کودک را هم ببینید.

انجام ندهید

ناراحتی او را صرفاً بهانه‌گیری ننامید.

چرا؟ توضیح و منبع

بیسکویت شکسته

دکتر هلاکویی در بحثِ تغییرِ شکل و برگشت‌پذیری می‌گوید کودک ممکن است خمیرِ پهن‌شده را بیشتر ببیند و بازگشتش به شکلِ قبلی را تصور نکند. در مثالِ بیسکویت، شکستنِ آن برای کودک ممکن است به معنیِ ازبین‌رفتنِ بخشی از خوراکی باشد؛ پس توضیحِ «برای خوردن باید بشکند» لزوماً ناراحتی‌اش را رفع نمی‌کند. او این تفاوتِ برداشت را دلیلِ پرهیز از برچسبِ بهانه‌گیری می‌داند.

خواندن راهنما و متن اصلی

مهم‌ترین‌ها۲

نکتهٔ اصلی در مجموعه

غذا را یک عمل بدنی نگه دارید

منظور دکتر هلاکویی از «بدنی ماندنِ غذا» در این بخش این است که خوردن به میدان فشار، مقایسه و گزارش درباره کم یا زیاد خوردن کودک تبدیل نشود. او کیفیت غذا و واکنش فعلی کودک را مهم‌تر از مجبور کردن به مقدار معین می‌داند و نگران است که برخوردهای بزرگسال، غذا را به مسئله‌ای روانی در رابطه با کودک بدل کند.

دیدن عبارت اصلی۲ بخش از زیرنویس
قسمت ۶

نکتهٔ اصلی در مجموعه

بیسکویت شکسته

دکتر هلاکویی در بحثِ تغییرِ شکل و برگشت‌پذیری می‌گوید کودک ممکن است خمیرِ پهن‌شده را بیشتر ببیند و بازگشتش به شکلِ قبلی را تصور نکند. در مثالِ بیسکویت، شکستنِ آن برای کودک ممکن است به معنیِ ازبین‌رفتنِ بخشی از خوراکی باشد؛ پس توضیحِ «برای خوردن باید بشکند» لزوماً ناراحتی‌اش را رفع نمی‌کند. او این تفاوتِ برداشت را دلیلِ پرهیز از برچسبِ بهانه‌گیری می‌داند.

پیشنهاد مجموعهبه او به عنوان کسی که بهانه می‌گیرد نگاه نکنید؛ او جهانی را می‌بیند که با جهان شما متفاوت است.

دیدن عبارت اصلی۱ بخش از زیرنویس
قسمت ۴

پیشنهادهای مجموعه۳

پیشنهاد مطرح‌شده در مجموعه

مکیدن انگشت: با حوصله، نه با جدال

دکتر هلاکویی می‌گوید بعضی کودکانی که روزها انگشت نمی‌مکند، تا حدود سه تا سه‌ونیم سال، پیش از خواب چند دقیقه انگشت می‌مکند. هشدار اصلی او این است که جدال می‌تواند نگرانی را بیشتر و همین رفتار آرام‌کننده را تقویت کند؛ تغییر را تدریجی توصیف می‌کند.

در این گفتار بیرون آوردن دست پس از خواب عمیق هم مطرح می‌شود، اما دستور واحدی برای همه کودکان یا معیار تشخیص مشکل نیست.

دیدن عبارت اصلی۱ بخش از زیرنویس
قسمت ۵

پیشنهاد مطرح‌شده در مجموعه

غذا به اندازه؛ بدون اجبار به خالی کردن بشقاب

دکتر هلاکویی می‌گوید به اندازه در ظرف کودک غذا بگذارید و پیش از تمام شدن، دوباره اضافه نکنید؛ اما کودک را به تمام کردن غذا مجبور نکنید یا بابت زیاد خواستن سرزنش نکنید. دلیلش این است که کودک هنوز مقدار گرسنگی، علاقه به غذا و اندازه سهمش را دقیق نمی‌شناسد. در ادامه، از فرصت آزمودن غذاهای مختلف از حدود سه‌سالگی هم نام می‌برد.

پیشنهاد مجموعهاو در همین بحث، فاصله سه‌ساعته غذا و فقط آب میان وعده‌ها را پیشنهاد می‌کند؛ این زمان‌بندی نقل نظر دکتر هلاکویی است.

دیدن عبارت اصلی۱ بخش از زیرنویس
قسمت ۶

پیشنهاد مطرح‌شده در مجموعه

غذا را شما انتخاب کردید — ترتیبش را او

دکتر هلاکویی پیشنهاد می‌کند در میان غذاها، لباس‌ها یا جاهای نشستنِ مناسبی که والد فراهم کرده است، به نوپا حق انتخاب بدهید؛ مثلاً ترتیب خوردنِ غذاها را خودش انتخاب کند. او هم‌زمان مثال می‌زند که لباس نازک ممکن است برای هوای سرد نامناسب باشد، پس انتخاب کودک در این بحث جدا از مناسب بودن شرایط نیست.

دیدن عبارت اصلی۱ بخش از زیرنویس
قسمت ۳

هشدارهای مجموعه۱

هشدار مطرح‌شده در مجموعه

«وقتی گرسنه‌ام، گرسنه نیستم»

دکتر هلاکویی از پیامد جمله‌هایی آشنا حرف می‌زند: «تو همه غذا را خوردی»، «خودت گفتی نمی‌خواهی»، «چقدر غذا می‌خواهی، چرا بازی درمی‌آوری». به گفتهٔ او، این جمله‌ها کودک را به این نتیجه می‌رسانند که «وقتی من گرسنه هستم، گرسنه نیستم؛ من اشتباه می‌کنم؛ پدر و مادر من می‌دانند». چون چند دقیقه بعد احساس گرسنگی‌اش برطرف می‌شود، مطمئن می‌شود که خطاکار خودش بوده است.

دیدن عبارت اصلی۱ بخش از زیرنویس
قسمت ۳

آنچه مجموعه در این باره می‌گوید۱۰

آنچه مجموعه می‌گوید

چهار ریشه، و نقش عادت

دکتر هلاکویی تثبیت دهانی در نظریه خود، گرسنگی، خستگی یا دلتنگی و بی‌حوصلگی را زمینه‌های مکیدن انگشت می‌شمارد و بر نقش عادت تأکید می‌کند. می‌گوید کوشش‌های معمول ممکن است انجام شود، اما اگر مؤثر نبود تا حدود دوونیم سال اصرار نکنند و پس از آن هم همکاری کودک لازم است.

توضیح بیشتربستن توضیح

برای فهم دقیق‌تر این نکته

در توضیح او، مکیدن دست هم از راه دهان و هم از حس خود دست خوشایند است و شکل و میزان آن را کودک تغییر می‌دهد. «تثبیت» را به کم یا زیاد بودن مکیدن در ماه‌های اول نسبت می‌دهد، اما این علت در گفتار ثابت نمی‌شود. نکته روشن‌تر، خودکار شدن عادت و پرهیز از جنگ برای قطع آن است.

صفحهٔ مستقل این مطلب
دیدن عبارت اصلی۱ بخش از زیرنویس
قسمت ۵

آنچه مجموعه می‌گوید

کنار گذاشتن پستانک در روایت برنامه

دکتر هلاکویی از حدود چهارده یا هجده ماهگی، یا دست‌کم دو سه ماه پس از ازشیرگرفتن، کاهش جذابیت پستانک و سرگرم شدن با تجربه تازه را مطرح می‌کند. با این حال، ادامه کار را به همکاری کودک وابسته می‌داند و در ناراحتی شدید بازگرداندن پستانک را می‌پذیرد.

پیشنهاد مجموعهاصل قابل‌نقل از این گفتار، پیش بردن تغییر با همکاری کودک و کنار گذاشتن فشار هنگام ناراحتی شدید است.

دستکاری یا بریدن پستانک صرفاً به‌عنوان روش گفته‌شده در ضبط ثبت می‌شود؛ این راهنما آن را دستور عملی یا روش ایمن معرفی نمی‌کند.

توضیح بیشتربستن توضیح

برای فهم دقیق‌تر این نکته

روش‌های ثبت‌شده او شامل دستکاری شکل پستانک، نخریدن نمونه تازه، دوری موقت از یادآورها و همراه نبردن آن در سفر یا مهمانی است. او می‌گوید اگر کودک یک روز بدون آن ماند می‌توان موضوع را دنبال نکرد، اما اگر شدیداً ناراحت شد یا همچنان آن را خواست نباید فشار ادامه یابد. این شرط بخش اصلی توصیه اوست و حذفش تصویر نادرستی از گفتار می‌دهد.

صفحهٔ مستقل این مطلب
دیدن عبارت اصلی۲ بخش از زیرنویس
قسمت ۵

آنچه مجموعه می‌گوید

همکاری کودک و توقف فشار در کنار گذاشتن مکیدن

دکتر هلاکویی می‌گوید اگر کودک هنگام کنار گذاشتن پستانک شدیداً ناراحت شد یا روشن بود آن را می‌خواهد، دوباره فراهمش کنند. هدف را تغییر با همکاری او می‌داند و بر هماهنگی مراقبان تأکید دارد.

توضیح بیشتربستن توضیح

برای فهم دقیق‌تر این نکته

سپس درباره کودک دو یا سه‌ساله‌ای که هنوز از شیشه می‌نوشد، کاهش مدت مکیدن را هدف می‌گذارد و گشاد کردن سرشیشه را مثال می‌زند. این دستکاری، پیشنهاد موجود در منبع است و این راهنما آن را روش ایمن یا دستور اجرا نمی‌داند. نکته رابطه‌ای پایان بخش این است که یک شیوه آگاهانه و هماهنگ دنبال شود، بدون جنگ یا رفتار متضاد مراقبان.

صفحهٔ مستقل این مطلب
دیدن عبارت اصلی۲ بخش از زیرنویس
قسمت ۵

آنچه مجموعه می‌گوید

اشتهای او روز به روز عوض می‌شود

به گفته دکتر هلاکویی کودکی که دیروز راحت غذا می‌خورده امروز نمی‌خورد و فردا دوباره می‌خواهد؛ به هیچ وجه نباید درباره مقدار خوردن — کم خوردی، زیاد خوردی، دیروز بیشتر خوردی — حرفی زد. ملاک، رفتار همین حالای او است، و اهمیت مسئله در کیفیت غذاست نه کمیت آن.

پیشنهاد مجموعهدر مثال دکتر هلاکویی، اگر کودک گوجه را در سالاد نمی‌پسندد، سالاد او از ابتدا بدون گوجه آماده شود؛ جدا کردن گوجه از سالاد مخلوط ممکن است برای خود کودک همان تجربه نباشد.

دیدن عبارت اصلی۱ بخش از زیرنویس
قسمت ۶

وقتی یک جزء نامطلوب باعث رد کردن همه غذا می‌شود

آنچه مجموعه می‌گوید

دکتر هلاکویی می‌گوید کودکانی هستند که اگر قسمتی از غذا خوب نباشد یا نوشیدنی مورد علاقه‌شان نباشد، همه غذا را رد می‌کنند؛ و گروه دیگری که دگرگونی‌های کلی را به راحتی می‌پذیرند و راضی‌تر و سپاسگزارترند. به گفته او سخت‌گیری گروه اول محیط اطرافشان را آهسته‌آهسته محدود می‌کند.

دیدن عبارت اصلی۱ بخش از زیرنویس
قسمت ۴

خوردنِ موادِ غیرخوراکی و ادعای دکتر هلاکویی دربارهٔ کلسیم

آنچه مجموعه می‌گوید

دکتر هلاکویی دربارهٔ در دهان‌گذاشتن یا خوردنِ خاک، گل، رنگ، صابون و آشغال، دورکردنِ این مواد از محیط را پیشنهاد می‌کند. او علتِ اصلی را کمبودِ کلسیم می‌داند و شیر یا غذای پرکلسیم را مطرح می‌کند؛ این تشخیص و پیشنهادِ تغذیه‌ای ادعای خودِ اوست. او همچنین می‌گوید اگر چنین رفتاری حدودِ سه‌سالگی ادامه داشته باشد، باید به پزشکِ متخصص مراجعه کرد.

این گفتار علتِ رفتارِ یک کودک را اثبات نمی‌کند و اشاره‌اش به سه‌سالگی مجوزِ منتظرماندن در برابر خوردنِ مادهٔ خطرناک نیست.

دیدن عبارت اصلی۱ بخش از زیرنویس
قسمت ۴

گذار از دهان به دفع در چارچوب نظریِ دکتر هلاکویی

آنچه مجموعه می‌گوید

در چارچوب نظریِ این سخنرانی، دوازده یا چهارده ماه نخست با تمرکز لذت و انرژی روانی بر دهان توصیف می‌شود و پس از چهارده‌ماهگی توجه کودک بیشتر به ادرار و مدفوع معطوف می‌شود. دکتر هلاکویی می‌گوید در بعضی کودکان این دل‌مشغولی می‌تواند بسیار پررنگ شود.

مرحله‌بندی و تبیینِ انرژی روانی متعلق به چارچوب نظریِ دکتر هلاکویی‌اند؛ این قطعه آزمون یا شواهد مستقلی برای تأیید آن‌ها ارائه نمی‌کند.

توضیح بیشتربستن توضیح

برای فهم دقیق‌تر این نکته

دکتر هلاکویی این بخش را ادامهٔ بحث رشد احساسی، عاطفی و جنسی معرفی می‌کند. «جنسی» در این گفتار بخشی از نظریهٔ او درباره سازمان‌یافتنِ لذت و انرژی روانی در رشد است؛ موضوعِ مثال‌ها تجربه‌های بدنیِ دهان و دفع‌اند. او استفادهٔ متعادل از دهان و سپس برخورد عادی با دفع را در همین چارچوب توضیح می‌دهد. این تفسیر، نظریهٔ مطرح‌شده در مجموعه است و نباید آن را معنای قطعیِ یک رفتار کودک یا یافته‌ای تأییدشده درباره همهٔ کودکان دانست.

صفحهٔ مستقل این مطلب
دیدن عبارت اصلی۱ بخش از زیرنویس
قسمت ۴

ده دقیقه بعد از غذا، دوباره گرسنه

آنچه مجموعه می‌گوید

دکتر هلاکویی مثالِ کودکی را می‌زند که غذا خورده اما ده یا بیست دقیقه بعد دوباره می‌گوید گرسنه است. او این احساس را به پیامِ نامناسب به مغز نسبت می‌دهد و مدعی است بیش از یک‌سوم افراد یا کودکان چنین حالتی دارند؛ این نسبت و توضیح، ادعای خودِ او در این گفتار است. پیشنهاد او در این مثال دادنِ مقدار کمی خوراکی، یا گفتنِ «کمی صبر کن، اگر خواستی می‌دهم» است، به‌جای انکارِ احساس کودک.

دیدن عبارت اصلی۱ بخش از زیرنویس
قسمت ۳

اجازهٔ استفادهٔ شبانه از شیشه تا هجده‌ماهگی در بخشی از گفتار

آنچه مجموعه می‌گوید

دکتر هلاکویی در یک بخش می‌گوید گاهی می‌توان شیشه شبانه را تا هجده‌ماهگی ادامه داد و پس از آن به دلیل نگرانیِ او از «تثبیت دهانی» کنار گذاشت. او در همین بحث بر آرامش و میل کودک در کنار گذاشتن شیشه تأکید دارد. با این حال چند سطر بعد پایان چهارده‌ماهگی را برای تمام کردن مکیدن مطرح می‌کند.

متن‌ها کاملاً هم‌سو نیستنددو سن چهارده و هجده ماه در همین گفتار آمده‌اند و از متن نمی‌توان یک زمان‌بندی یکنواخت استخراج کرد.

دیدن عبارت اصلی۱ بخش از زیرنویس
قسمت ۲

پیوند ترس با چای پس از سوختگی؛ مثال شرطی شدن

آنچه مجموعه می‌گوید

مثال دکتر هلاکویی کودکی است که چای داغ یا آب جوش روی دستش ریخته است. او می‌گوید کودک ممکن است بعداً با دیدن چای خوردن خود یا دیگران ناراحت شود، چون آن موقعیت یادآور درد شده است. «حساسیت» در این بحث واکنش ترس و خاطره است، نه ادعای آلرژی غذایی.

دیدن عبارت اصلی۱ بخش از زیرنویس
قسمت ۱