پرت کردن، بی‌ادبی نیست

…دنباله جمله پیش از این نقل شده است. هست که کودک انسانی باید از طریق حواس خودش جهان رو حس کنه و یا اون رو بعداً احساس کنه و سپس بر روی آنچه که حس می‌کنه عملی و یا فعالیت فیزیکی و مادی انجام بده. بنابراین کودک انسانی چیزی رو برمی‌داره به دهانش می‌گذاره چون از طریق دستش و دهانش بیش از هر چیز دیگری با جهان ارتباط برقرار می‌کنه و بعد از اینکه آگاهی لازم رو به دست آورد اون رو پرتاب می‌کنه. این پرتاب کردن و انداختن نه نشانه بی‌ادبیست نه مخالفته نه جنگه بلکه فقط و فقط مرحله حسی و حرکتیست که کودک انسانی اون رو تا ۲ سالگی خواهد داشت. اساس تفکر و نظر پیاژه این هست که آموزش این جمله در متن اصلی ادامه دارد.…