به نظر دکتر هلاکویی، این نقش معمولاً به مادر می‌رسد

…دنباله جمله پیش از این نقل شده است. عرایض من رو کاملاً نادیده بگیرید. باور من بر این هست که از نظر فیزیکی چه جنبه بیولوژیک و حتی جنبه فیزیولوژیک چه از نظر روانی چه از نظر اجتماعی تاریخی و فرهنگی اون زمانی که باید یک نفر از زن و شوهر مسئولیت پرورش تعلیم و تربیت فرزند خودشون رو انتخاب می‌کردن این انتخاب احتمالاً و یا این قرعه به نام مادر می‌افتاده و همانگونه که حتی در بیشتر حیوانات دیده میشه این مادر هست که از فرزند خودش می‌تونه می‌خواد و به نظر می‌رسه باید مواظبت و مراقبت کنه مخصوصاً وقتی که موضوع اهمیت فوق‌العاده شیر خوردن کودک رو از مادر می‌دانیم و اون رو پذیرفتیم. بنابراین اگر قرار هست یکی از این دو نفر مسئولیت اصلی و اساسی رو به عهده بگیره احتمالاً مادر خواهد بود که چون دوران شیر دادن بچه بین ۸ تا ۱۴ ماهی او به پایان می‌رسه در این دوران مخصوصاً به خاطر شیر دادن این ارتباط قطعی و مسلم هست ولی به هر حال اونچه که اهمیت داره این هست که من و شما باید بدونیم در این زمینه توافق و رضایت ت هر دو طرف اصل و اساس خواهد بود. به هر حال اگر یک نفر که معمولاً مادر هست بر اساس تقسیم کار این مسئولیت رو به عهده گرفت و حاضر شد که از فرزند خودش مواضبت و مراقبت کنه به نظر می‌رسه که بهتر اون هست که درباره فرزند دوم و یا سومی هم که میارن این‌چنین کنه. زیرا از یک طرف باید این بچه‌ها رو یک نفر مخصوصاً در آغاز یک دست و یکنوا تربیت کنه. از طرف دیگه این آگاهی به حال فرزند اول در ارتباط با فرزند دوم یا فرزند اول و دوم در ارتباط با فرزند سوم به دلیل اینکه مادر اون‌ها رو بیش از پدربزرگ کرده و در ارتباط با اون‌ها بوده کمک می‌کنه که بتونه روابط و شرایط رو به گونه مطلوبی در مقام مقایسه با پدر به وجود بیاره بنابراین اگر مادری فرزند اول خودش رو خودش بزرگ کرد و مسئولیت ت اصلی رو به عهده گرفت به نظر می‌رسه که بهتر اون هست این جمله در متن اصلی ادامه دارد.…