احساس‌های متناقض والد هنگام مراقبت دیگری

…دنباله جمله پیش از این نقل شده است. احساسی از خودخواهی و خودپسندی همراه با احساس گناه و تقصیر می‌کنن. اما تجربه‌ای که معمولاً در عمل اتفاق میفته دو احساس دیگر. یکی حسادت و دیگری خشمه. به این معنا که خیلی از اوقات افراد در محیط کار حسادت می‌کنن به کسی که از فرزندشون مواظبت و مراقبت می‌کنه مخصوصاً اون زمانی که از کارشون راحت و راضی نیستند و در نتیجه احساس عجیب و غریبیست که فرزند من رو کس دیگری داره لذت حضور و وجودش رو دیگری می‌بره و من اینجا به کاری احتمالاً مخصوصاً اون زمانی که دوست ندارم یا بی‌ارزش می‌دانم مشغول هستم. م بنابراین این احساس حسادت برخی از اوقات احساس می اما احساس دیگری هم وجود داره و اون خشمه بسیاری از اوقات مادران خود رو آماده کردند خود رو دلشاب نگه داشتن که الان به منزل میرم و احتمالاً با عزیز و فرزندم خواهم بود و مخصوصاً اون زمان که به فرزندشون شیر میدند این خوشحالی رو دارن که او رو در آغوش خواهند گرفت و شیره جانشون رو در اختیار عزیزشون می‌گذار. اما وقتی که به خانه میر او را سیر و کاملاً غیرراقب به جهت یک چنین شیر خوردنی می‌بینند و یا احتمالاً او عمیق و سنگین خوابیده و در نتیجه مادر از امیدی که داشته دور میفته و ناامید میشه. این احساس که برخی از اوقات و آهسته آهسته به خشم تبدیل میشه سبب میشه که برخی از اوقات مادران در محیط کار کوشش می‌کنن کمتر به فرزندشون بیاندیشن و اون احساس بد رو یعنی تقصیر و گناه رو در جای دیگری بیشتر و بیشتر حس و احساس کنن به همین جهت هست که مطالعات نشون میده که بسیاری از مادران که از قبل تصمیم گرفته بودن احتمالاً بزرگ کردن فرزندشون رو به عهده دیگری بگذارن بعد از روزی هفته‌ای و یا ماهی احتمالاً به خانه باز می‌گردن و یا احتمالاً درباره فرزند دوم و سوم به گفته خودشون چنین اشتباهی نمی‌کنن. اما متأسفانه برخی از اوقات احتمالاً این بازگشت دیر و یا کاملاً بی‌فایده است. امید من این است که این جمله در متن اصلی ادامه دارد.…