به اتاقش بروید، اما کنارش دراز نکشید

…دنباله جمله پیش از این نقل شده است. اون رو به اتاقی منتقل کرده باشید، اون زمانی که حدود ۹ ماهگی مسائل و مشکلاتش آغاز میشه، یکی از افراد، پدر یا مادر باید خودشون رو به فرزندشون برسوند اما نه در تخت خواب او بخوابند و نه هیچ قسمت از دستشون رو، موی سرشون رو، گوششون رو به بچه بدن. متأسفانه بسیاری از اوقات پدر و مادر چنین می‌کنن و چنین ارتباطی رو به وجود میارن که تا سال‌ها می‌تونه ادامه پیدا کنه و خواب کودک رو هم دچار اشکال. بنابراین در حالی که ۸، ۹ ماهگی به بعد فرزند من و شما از نظر خواب مسائل و مشکلاتی خواهد داشت، بهتر اون هست که ما به اتاق خواب اون‌ها بریم اما کنار اون‌ها قرار نگیریم. برخی از اوقات فقط می‌تونیم آهسته اون‌ها رو نوازش کنیم. اون هم نه نوازشی مداوم بلکه بیشتر به صورت زدن و به نوعی فرمان خوابیدن و یا صدا رو آهسته آهسته کم کردن تا اینکه فرزند بخوابه و اگر بیدار شد دو مرتبه همین چراغ رو روشن این جمله در متن اصلی ادامه دارد.…