دکتر هلاکویی محیط آرام را برای خواب کودک مهم میداند، اما تفاوت کودکان را هم توضیح میدهد: برخی با صدای کم یا یکنواختی مانند سشوار و جاروبرقی هماهنگ میشوند، برخی با کمترین صدا بیدار میشوند و برخی در محیط پرصدا هم عمیق میخوابند. او برای بیشتر کودکان کاهش صدای اضافی را پیشنهاد میکند.
متن در اینجا تفاوت میان کودکان را بیان میکند؛ دو حالت متفاوت به خودی خود تناقض نیستند.
دکتر هلاکویی مثالهای مشخصی میآورد: کنار پنجرهای که صدای بوق اتومبیل میآید، خانهای که ساعت دیواری هر ساعت صدا میکند، یا محلی که رفتوآمد و صدای سرفه هست — باید مواظب بود. او میگوید محیط خواب کودک باید بسیار آرام باشد و در مناطق پرصدا حتی شیشه دو لایه پیشنهاد میشود.
با فرض اینکه خانواده رختخواب و اتاق جدا در اختیار دارد، دکتر هلاکویی پیشنهاد میکند کودک حدود چهارماهگی و حداکثر پنجماهگی از اتاق والدین منتقل شود. او این جابهجایی را یک تا دو هفته پس از تغییری قبلی در خواب یا تغذیه مطرح میکند، اما واژه آن تغییر در زیرنویس روشن نیست. این زمانبندی نظر خودِ دکتر هلاکویی است.
سطر ۷۳۸ میگوید «بعد از اینکه یکی از خوابهای او رو گرفتید»؛ با توجه به بحث قبلی نمیتوان بدون شنیدن صوت آن را خودکار به «وعده شیر» اصلاح کرد.
دکتر هلاکویی میگوید در نظر او کودک میتواند در آغوش والدین خوابش ببرد، اما بهتر است وارد تخت والدین نشود. برای انتقال از آغوش به جای خواب خودِ کودک، حدود ده دقیقه پس از خواب رفتن را مطرح میکند تا به تعبیر او خواب عمیقتر شده باشد. این زمان و روش، پیشنهاد همان گفتار است.
دکتر هلاکویی هشدار میدهد اگر کودک بعد از ششماهگی در تختخواب پدر و مادر باشد، تقریباً بیرون کردن او ممکن نخواهد بود — چون هیچ جای دنیا به خوبی آغوش پدر و مادر نیست. به گفته او اگر این کار پیش از پنجماهگی صورت نگیرد، گرفتاریهای خودش را خواهد داشت.
دکتر هلاکویی برای کودک یک تا سه ساله لباس نسبتاً گشاد و نازک و تنظیم دمای اتاق را مطرح میکند. او در مقابل، برای نوزاد و شیرخوار لباس کمی محدودکننده را با هدف کاهش پریدن بدن مفید میخواند. این دو پیشنهاد مربوط به سنهای متفاوت و نظر خود او هستند. در پایان نیز میگوید مشکلات خواب پس از چهارسالگی احتمالاً کمتر میشوند، نه اینکه برای همه قطعاً برطرف خواهند شد.
دکتر هلاکویی در این بخش میگوید کودک تا دوسالگی به بالش نیاز ندارد و بهویژه در یکسالونیم نخست نباید روی شکم خوابانده شود. او برای نکته دوم از خطر خفگی سخن میگوید. این بند نقل دیدگاه دکتر هلاکویی درباره وضعیت خواب است.
دکتر هلاکویی خطر خواباندن کودک روی شکم را به نرسیدن اکسیژن و خفگی نسبت میدهد و در این گفتار خواب به پهلو را پیشنهاد میکند. او این موضوع را از روی شکم بودن در بیداری جدا میداند و درباره بیداری از سه یا چهارماهگی، توان حرکت سر و لزوم توجه به کودک حرف میزند. اینها نقل گفتههای مجموعهاند.
پیشنهاد مجموعهدر این راهنما، توضیح فیزیولوژیک و پیشنهاد وضعیت خوابِ این گفتار بهعنوان نظر دکتر هلاکویی خوانده میشود.
دکتر هلاکویی آمار روزانه ده تا پانزده کودک در آمریکا را بیان میکند و سپس عدد «۴۰۰» بدون دوره زمانی روشن آمده است. منبع آماری یا توضیح این عدد در متن نیست؛ آمار نیازمند تطبیق با صوت است.