توضیح و منبع
تعبیر دکتر هلاکویی از گریهٔ شدید و واکنش والدین
دکتر هلاکویی در همین بحث، گریهٔ شدیدِ توصیفشده را معمولاً ناشی از حساسیت و واکنشپذیری کودک میخواند و آن را نشانهٔ بیماری نمیداند. او سپس بر اثرِ خشم یا رفتار نامناسب والدین تأکید میکند و از حفظ آرامش حرف میزند. بخش اول، ادعای پزشکیِ نقلشده از این مجموعهٔ قدیمی است؛ این صفحه از آن برای رد بیماری یا بیخطر دانستن گریهٔ کودک شما استفاده نمیکند.
پیشنهاد مجموعهتوصیهای که دکتر هلاکویی خطاب به والدین بیان میکند، حفظ آرامش و پرهیز از واکنش خشمگینانه است.
گفتهٔ «نشانهٔ بیماری نیست» در اینجا صرفاً با انتساب به دکتر هلاکویی آمده و مبنای تشخیص یا تصمیم درمانی نیست.
۱ بخش از متن اصلی که این مطلب بر آن تکیه دارد
دنباله جمله پیش از این نقل شده است. برگردونه. متأسفانه باید گفت که برخی از مادران و پدران وقتی که چنین حالی رو در فرزندشون میبن و مخصوصاً کاری نمیتونن بکنن، احساس غم میکنن و یا نگرانی و یا حالت درمانده و بیچارهای رو به خودشون میگیرن و برخی از اوقات و متأسفانه باید گفت خشمگین و عصبانی میشن. در حالی که گریه بچه حتی در یه چنین شرایط شدیدش معمولاً مسئله و مشکلی رو به وجود نمیاره. علامت و نشانه هیچ بیماری و اختلالی جز احتمالاً حساسیت کودک و واکنشی بودن او نسبت به محیط اطرافش نیست که بعداً براش میشه کاری کرد ولی اگر پدر و مادر حال بدی بگیرن و یا رفتار نامناسبی داشته باشن از اونجا که این حال و رفتار برای کودک کاملاً شناخته و فهمیده میشه آسیب رو و مشکلات بیشتری رو به وجود میاره بنابراین با آرامش ش با این احساس که اگر کاری میشه کرد باید اون رو انجام داد و اگر نه باید منتظر بود تا خود کودک آرام بگیره باید این دوران رو پشت سر گذاشت و باید به این نکته اشاره کرد که غالب اوقات این بچهها نزدیک غروب چنین گریهای رو آغاز میکنن و برخی از اوقات در تمام طول شب اون رو ادامه میدن. به هر حال دوران شیرخوارگی که این جمله در متن اصلی ادامه دارد.
تماشای این قسمت در یوتیوب این پیوند به ابتدای ویدیو میرود؛ زمان دقیق این بخش در دست نیست.
شماره خطها به فایل زیرنویس همان قسمت اشاره میکنند. روش کار و محدودیتها در درباره منابع توضیح داده شده است.